ไปตายดาบหน้า หรือจะตายดาบหลัง

ไปตายดาบหน้า หรือจะตายดาบหลัง

 

สำนวนที่เอ่ยถึงดาบ แน่นอนเสียเหลือเกินว่าต้องเกี่ยวข้องกับการรบราฟาดฟันกัน ไปตายเอาดาบหน้าก็เช่นกัน เป็นสำนวนที่หลุดมาจาก

สมรภูมิศึกสงครามในสมัยโบราณสมัยนั้นการรบทัพจับศึกในสนามรบ คู่ศึกสงครามทั้งสองฝ่ายจะต้องจับตายดาบหน้าวิ่งเข้าหากัน และในบรรดา
พลทหารกองหน้าที่ต้องเข้าฟาดฟันก่อนนั้น ย่อมมีอยู่บ้าง

บางคนที่รักตัวกลัวตายเป็นยิ่งนัก จึงหันหลังกลับเพื่อวิ่งหนี พวกเหล่านี้เมื่อแม่ทัพนายกองที่ควบคุมการรบอยู่กองหลังเห็นเข้าจะลงดาบฆ่าทิ้ง

ทันที่เพราะถือว่าหนีทัพเป็นเยี่ยงอย่างที่ไม่ดีแก่การทำศึก ดังนั้นพลทหารที่ละล้าละลังอยู่เลยตัดสินใจได้ง่ายขึ้นว่าไปตายเอาดาบหน้า หรือดาบของข้าศึกดีกว่าที่จะต้องมาขายด้วยดาบหลังของผู้บังคับบัญชา อย่างน้อนก็ไม่โดนชี้หน้าหาว่าชี้ขลาดตาขาว ดีไม่ดีชนะข้าศึกษอาจมีชีวิตรอดกลับมาได้ สมัยนี้รบกันได้โดยไม่ต้องเห็นหน้า ไม่มีดาบ ส่วนน้ำหมายถึงการก้าวไปข้างหน้าแม้จะยังไม่แน่ใจว่าข้างหน้าจะดีหรือร้าย แต่ก็ยอมปลงแล้ว เพราะยังมี “ที่เผื่อ”
อาจจะดีหรือประสบความสำเร็จก็เป็นได้ แต่ถ้าแย่ก็คงได้ตายดังสำนวนเขาว่า

 

 

fight